Gisteravond hielden we in Gemeente Emmen voor het eerst in heel lange tijd een pro-mensenrechtendemonstratie. Daarmee wilden we aandacht vragen voor het vreselijke lot van de Palestijnen in Gaza, die uitgehongerd worden. Daarom maakten we, net als heel veel andere mensen elders in het land, lawaai met lege pannen en lepels. Mijn mede-organisatoren vonden het een goed idee als ik de demonstranten toesprak en aandacht vroeg voor het lot van Palestijnse #journalisten. Hieronder deel ik mijn speech met jullie. Goedenavond beste mensen. Mijn naam is Mireille Sampimon-Ssembatya en ik ben journalist. Ik wil het met jullie hebben over de moord van afgelopen zondag op vijf collega’s in Gaza, de bekendste heette Anas al-Sharif. Ik heb veel respect voor Anas al-Sharif. Hij wist dat zijn leven in gevaar was, maar bleef reportages maken over het dagelijks leven in Gaza. De bombardementen, de honger, de persoonlijke verhalen van mensen die verdrukt worden door het Israëlische regime Helaas is de moord op Anas al-Sharif niet uniek. Op 26 oktober 2023 stierf radiopresentatrice Doua Sharaf. Niet door een verdwaalde kogel of een explosie in de buurt. Nee, zij en haar jonge dochter werden gedood bij een Israëlische luchtaanval op hun huis. Haar overlijden is waarschijnlijk een van de eerste doelgerichte aanslagen op een journalist na 7 oktober door het Israëlische leger. Volgens het humanitair oorlogsrecht, vastgelegd in onder meer de Vierde Conventie van Genève, moeten journalisten tijdens oorlogen worden beschermd. Maar als je Palestijn bent, maakt het woord “Press” op je kleding je juist een doelwit. Volgens de Verenigde Naties zijn er sinds oktober 2023 in Gaza 242 journalisten omgekomen. De internationale journalistenfederatie IFJ heeft bewijs in handen dat het Israëlische leger bewust de pers aanvalt. 242 journalisten: Doua, Anas en 240 anderen waarvan we de namen niet kennen, of misschien alweer zijn vergeten. Zij waren geen toevallige slachtoffers. Ze waren getraind om in oorlog te werken. Maar hoe voorzichtig je ook bent, tegen een gericht bombardement van het Israëlische leger ben je kansloos. Ik wil jullie vragen om één minuut stilte uit respect voor alle journalisten die in Gaza gestorven zijn. Voor mensen die vermoord zijn omdat ze de waarheid probeerden te vertellen… De lokale nieuwssite ZO34 besteedde aandacht aan ons protest. De foto bij het artikel (en bij deze post) is gemaakt door Richard Broekhuijzen.
